Umowa składu na gruncie prawa niemieckiego

(Fot.: pexels.com)

AUTOR: Milosz Trojan, Rechtsanwalt

Czym jest umowa składu?

Umowa składu to kontrakt, który zobowiązuje przedsiębiorcę składowego do przechowania oznaczonych w umowie rzeczy ruchomych za wynagrodzeniem. Składającym, czyli osoba przekazująca towar do przechowania, może być zarówno osoba fizyczna, jak i osoba prawna. Przy przyjmowaniu towaru do przechowania, przedsiębiorca zobowiązany jest do wydania składującemu kwitu, potwierdzającego przyjęta liczbę sztuk towaru, rodzaj oraz oznaczenie i sposób pakowania. Na kwicie mogą znaleźć się tez inne, istotne postanowienia umowne. W przypadku, gdy wykonanie umowy składu wymaga od przedsiębiorcy poniesienia nakładów oraz wydatków, może on żądać od składającego ich zwrotu w takim zakresie, w jakim ich poniesienie było niezbędne.

Charakter umowy składu

Umowa składu jest umową konsensualną, oznacza to, że nie ma znaczenia, czy przedmioty są faktycznie przechowywane, aby umowa doszła do skutku.  Ponadto umowa składu jest kontraktem o charakterze pieniężnym, na podstawie którego prowadzona jest działalność w zakresie przechowywania przez przedsiębiorcę składowego rzeczy ruchomych lub innych rzeczy nadających się do składowania przekazanych przez składującego

Obowiązki stron związane z przechowywanymi przedmiotami

Ładunek, stanowiący przedmiot umowy, musi być przechowywany zgodnie z przepisami, a co za tym idzie – musi być odpowiednio oznakowany przez właściciela magazynu i opakowany tak, żeby uniknąć jego uszkodzenia. Jeśli przechowywane towary można określić jako niebezpieczne, składujący powinien o tym poinformować druga stronę.W przypadku szkód wynikłych z naruszenia przez przedsiębiorcę składowego jego zobowiązań, powinien on zrekompensować ewentualnie poniesione szkody oraz zwrócić wszelkie wydatki. Składujący  zachowuje własność składowanego przedmiotu i staje się właścicielem pośrednim, a przedsiębiorca składowego wchodzi w role właściciela bezpośredniego. Przedsiębiorca składujący uprawniony jest do łączenia przedmiotów tego samego rodzaju pochodzących od różnych składujących, jeśli wyrazili oni na to zgodę. W tym przypadku powstaje ułamkowa współwłasność z udziałem proporcjonalnym do przechowywanej ilości.

Czas trwania umowy składu

Umowa składu może zostać zawarta na czas oznaczony lub nieoznaczony. Niemniej jednak składający może w każdym czasie zażądać zwrotu przechowywanych towarów.

Zabezpieczenie roszczeń przedsiębiorcy składowego

Sposobem zabezpieczenia roszczeń przedsiębiorcy składowego wynikających z umowy składu jest zastaw na rzeczach przyjętych na skład, dopóki znajdują się w posiadaniu przedsiębiorcy lub osoby, która je dzierży w jego imieniu.

Odpowiedzialność i zobowiązania przedsiębiorcy składowego

Od czasu powierzenia przedmiotu składu przedsiębiorcy składowemu ponosi on odpowiedzialność za szkody. Aby zwolnic się odpowiedzialności, powinien udowodnić, ze uszkodzenie przedmiotu powstało mimo zachowania przez niego należytej, wymaganej w takiej sytuacji, staranności. Przedsiębiorca ma obowiązek sprawowania przeczy nad powierzona mu rzeczą i zachowania jej w stanie niepogorszonym, dokonywania niezbędnych, odpowiednich czynności konserwacyjnych,  zawiadomienia składającego o wszystkich istotnych wydarzeniach dotyczących przechowywanego towaru, umożliwienie składającemu dzielenia lub łączenia towarów oraz pobierania próbek i dokonywania czynności w celu zachowania rzeczy w należytym stanie. Dodatkowo przedsiębiorca składowy zobowiązany jest do ubezpieczenia składowanej rzecz, jeśli takie postanowienie wynik z zawartej umowy. Przedsiębiorca składowy zobowiązany jest do przyjęcia towaru do przechowywania oraz wydania pokwitowania w celu zabezpieczenia roszczeń odszkodowawczych składującego. Składujący, który domaga się odszkodowania z tytułu uszkodzenia towaru w czasie jego składowania, zobowiązany jest udowodnić, że towar przekazany do składu został nieuszkodzony, a przedsiębiorca składowy zwrócił go w stanie naruszonym. Przedsiębiorca składowy powinien zezwolić składującemu na inspekcje i działania niezbędne dla zabezpieczenia towaru. W przypadku uszkodzenia przedmiotu przedsiębiorca powinien poinformować składującego o wszelkich zmianach bądź uszkodzeniu towaru składowanego, jeśli nastąpiło lub jeśli może nastąpić w trakcie trwania umowy składu.

Czas pracy kierowców ciężarówek na gruncie prawa niemieckiego

(Fot.: pexels.com)

AUTOR: Milosz Trojan, Rechtsanwalt

Ogólna podstawa prawna czasu pracy kierowców ciężarówek w Niemczech

Przy określaniu czasu pracy kierowców ciężarówek należy wziąć pod uwagę zarówno czas jazdy, jak i czas odpoczynku, ponieważ mimo, iż czas odpoczynku nie jest wliczany do czasu pracy, stanowi podstawę regulacji przez prawodawcę. Czas pracy kierowców regulowany jest przez § 21a ustawy o czasie pracy oraz rozporządzenie WE 561/2006 i przepisy AETR. Rzeczone przepisy dokładnie określają godziny pracy kierowców ciężarówek pod względem maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu, przerw, tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu oraz dziennych i tygodniowych minimalnych okresów odpoczynku. Zasady te maja zastosowanie do kierowców pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej ponad 3,5 tony i dotyczą kierowców zależnych – pracowników oraz osób zatrudnionych w celu szkolenia zawodowego. Kierowcy są zatem pracownikami w rozumieniu prawa.

Warunki i zasady dotyczące godzin pracy kierowców ciężarówek

W przypadku kierowców ciężarówek zakłada się, że czas ich pracy wynosi jeden tydzień – począwszy od godziny 0 w poniedziałek, a skończywszy na godzinie 24 w niedziele.W przypadku kierowców główne zastosowanie ma ustawa o godzinach pracy (ArbZG), która obejmuje godziny pracy oraz przerwy. W § 21 ArbZG czas pracy kierowców określony został jako okres miedzy rozpoczęciem a zakończeniem pracy. Godziny pracy obejmują nie tylko czas prowadzenia pojazdów, ale również okres załadunku i rozkładaniu pojazdu, czyszczenia i konserwacji, a także okres poświęcony na formalności oraz czas oczekiwania. Tygodniowy czas pracy kierowców wynosi 48 godzin. Może zostać on przedłużony do 60 godzi, jeśli średni czas pracy z ostatnich czterech miesięcy wyniósł 48 godzin. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż ustawa o godzinach pracy deklaruje sześciodniowy tydzień. Zgodnie z tym, dzienny czas pracy kierowców ciężarówek wynosi osiem godzin, ale może zostać przedłużony do maksymalnie dziesięciu godzin. Jest to jednak możliwe tylko, gdy przeciętny czas pracy wynoszący osiem godzin nie zostanie przekroczony w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Kierowca może przekroczyć dozwolony czas prowadzenia pojazdu, jeśli podczas przepracowanych godzin występowała jego zmienna aktywność – to znaczy, ze nie poświecił całego czasu na prowadzenie pojazdu. Ma to jednak zastosowanie tylko wtedy, gdy możliwe jest wprowadzenie terminowego okresu odpoczynku. Jest to regulacja całkowicie uzasadniona, ponieważ dzięki przestrzeganiu przez kierowców okresów odpoczynku zapewnione jest większe bezpieczeństwo w ruchu drogowym.

Czas pracy i czas odpoczynku

Wyłącznie godziny jazdy (z pewnymi wyjątkami) są wliczane do czasu pracy. Niemniej jednak okresy odpoczynku kierowcy również powinny być dokumentowane. Pracownicy powinni realizować 30-minutowa przerwę po każdych sześciu godzinach pracy. Jeśli czas pracy kierowcy przekracza dziewięć godzin dziennie przerwa powinna wynosić 45 minut. Czas przerwy może zostać podzielony  na 15 minutowe sekcje.

Prawo regulujące godziny pracy kierowców pracujących na własny rachunek

Również kierowcy wykonujący działalność na własny rachunek zgodnie z prawem nie powinni przekraczać tygodniowo czasu pracy w wysokości 48 godzin. Możliwe jest przedłużenie czasu pracy do 60 godzin, jeśli przepracował średnio 48 godzin przez ostatnie 4 miesiące kalendarzowe. Do czasu pracy wliczany jest okres od początku do końca wykonywania obowiązków (pozostawanie na stanowisku pracy, pozostawanie w dostępności dla klienta) z wyłączeniem okresu odpoczynku i ogólnych działań administracyjnych, które nie są bezpośrednio związane z konkretna, aktualnie wykonywana działalnością transportowa.

Zgromadzenie Wspólników w niemieckiej spółce Gesellschaft mit beschränkter Haftung (GmbH)

(Fot.: pexels.com)

AUTOR: Milosz Trojan, Rechtsanwalt

Czym jest Zgromadzenie Wspólników?

Zgromadzenie Wspólników w GmbH jest najwyższym organem spółki. Wszyscy wspólnicy gromadzą się, aby rozstrzygnąć wszelkie kluczowe kwestie i podjąć decyzje, które są wydawane w formie uchwał. Decyzje podjęte przez Zgromadzenie stanowią wytyczne, którymi powinno się kierować kierownictwo firmy. Zasady prawne, jakimi powinno kierować się Zgromadzenie Wspólników określa statut spółki, a w przypadkach nieuregulowanych w tym dokumencie zastosowanie mają przepisy ogólne. Do spotkania Zgromadzenia Wspólników możliwe jest dopuszczenie również osób niebędących wspólnikami. Mogą to być pracownicy lub zewnętrzni konsultanci, a nieobecny członek Zgromadzenia Wspólników może upoważnić inną osobę, która będzie go reprezentować. Upoważnienie powinno być sporządzone w formie pisemnego pełnomocnictwa.

Obowiązki Zgromadzenia Wspólników w spółce Gesellschaft mit beschränkter Haftung

Pierwszym z zadań, jakie jest stawiane przed Zgromadzeniem Wspólników jest uchwalenie statutu spółki. Statut jest dokumentem kluczowym do funkcjonowania spółki oraz do ukończenia procesu tworzenia. Podczas posiedzeń Zgromadzenia Wspólników podejmowane są uchwały, które stanowią wytyczne dla funkcjonowania spółki. Decyzje te powinny być podejmowane większością głosów. Ustawa stanowi, iż w przypadku, gdy wszyscy wspólnicy wyrażą pisemną zgodę, posiedzenie nie musi być zwoływane. Do głównych obowiązków wspólników należy nadzór i kontrola nad dyrektorami pełniącymi funkcje zarządzające w spółce. Środki kontroli również mogą być ustalone w uchwale podjętej przez wspólników.

Częstotliwość zwoływania Zgromadzenia Wspólników w niemieckiej spółce Gesellschaft mit beschränkter Haftung (GmbH)

To, jak często ma się odbywać walne Zgromadzenie Wspólników zależy od ustaleń zawartych w statucie spółki. Mogą zostać ustalone cykliczne spotkania co 4 – 6 tygodni oraz dodatkowe spotkania np. w celu ustalenia rocznych wyników spółki. Niemniej jednak nie może być ustalone mniej niż jedno spotkanie w roku obrotowym. Ponadto możliwe jest zwoływanie nadzwyczajnych Zgromadzeń w sytuacji, gdy firmie zagraża niebezpieczeństwo (np. utrata ponad połowy zakładowego kapitału zarejestrowanego).

Zasady zwoływania Zgromadzenia Wspólników

Zwołując posiedzenie Zgromadzenia Wspólników, Zarząd spółki powinien określić jego cel. Zawiadomienie o spotkaniu powinno zostać wysłane pocztą, listem poleconym, co najmniej na tydzień przed wyznaczoną datą. Zawiadomienie powinno zostać doręczone każdemu wspólnikowi z osobna i może zostać do niego doręczony również tymczasowy porządek obrad. Co najmniej na trzy dni przed Zgromadzeniem Wspólników niezbędne jest przekazanie finalnego porządku obrad każdemu wspólnikowi. Przy podejmowaniu kluczowych uchwał muszą być obecni wszyscy wspólnicy. Przestrzeganie zasad związanych ze zwoływaniem Zgromadzenia Wspólników ma ogromne znaczenie, ponieważ uchwały, podjęte na Zgromadzeniu obarczonym błędami formalnymi mogą zostać uznanie za nieważne. Niezaprzeczalną zaletą owych formalności jest przejrzystość i zapobieganie sporom między wspólnikami. W statucie spółki powinno zostać określone kworum – powszechnie przyjmuje się, że minimalnie konieczna jest obecność 50% wspólników.

Głosowanie na walnym zgromadzeniu wspólników

Głównym punktem Zgromadzenia Wspólników jest głosowanie nad podejmowanymi uchwałami. Znaczenie głosu każdego ze wspólników określa wysokość jego udziałów. Jeśli w statucie spółki nie określono odmiennych zasad, zwykła większość głosów jest wystarczająca, aby podjąć uchwałę na Zgromadzeniu. Jeżeli podejmowana decyzja dotyczy zwolnienia partnera lub w inny sposób bezpośrednio go dotyczy traci on prawo głosu. Uchwały traktujące podstawy działalności lub struktury spółki powinny być podejmowane większością ¾ głosów chyba, że statut spółki stanowi inaczej. Każdorazowa zmiana statutu powinna być dodatkowo potwierdzona przez notariusza.

Jednoosobowa spółka GmbH

W przypadku jednoosobowej spółki GmbH występuje tylko jeden udziałowiec. W związku z tym zgromadzenie wspólników jest niemożliwe, a obowiązek ten jest zastąpiony obowiązkiem dokumentacyjnym – każda podjęta decyzja musi być udokumentowana i podpisana.

 

Opodatkowanie spółki oraz dywidenty w GmbH

Opodatkowanie spółki oraz dywidenty w GmbH

(Fot.: pexels.com)

AUTOR: Milosz Trojan, Rechtsanwalt

Odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest niemiecka spółka Gesellschaft mit beschrankter Haftung (GmbH), na którą decyduje się coraz większa ilość polskich przedsiębiorców. Niewątpliwą korzyścią z funkcjonowania spółki jest znaczące ograniczenie odpowiedzialności właściciela. Istotny wzrost bezpieczeństwa powoduje fakt, iż w przypadku, gdy firma nie utrzyma się na rynku, właściciel ryzykuje jedynie utratę wkładów do spółki, a nie całego swojego majątku. Niemniej jednak warto zwrócić szczególną uwagę na sposób rozliczenia podatkowego, jakiemu podlega spółka.

Opodatkowanie spółki Gesellschaft mit beschränkter Haftung (GmbH)

 Spółki kapitałowe funkcjonujące na rynku niemieckim podlegają, co do zasady, podwójnemu opodatkowaniu. Jest to przede wszystkim podatek dochodowy od osób prawnych, zwany Körperschaftssteuer, który wynosi 15%, ale należy doliczyć do niego jeszcze 5,5% dodatku solidarnościowego. Finalnie Körperschaftssteuer wynosi 15,825%. Podatek ten jest uiszczany rocznie, do 31 maja roku kolejnego. Niemniej jednak w trakcie roku spółka zobowiązana jest do uiszczenia kwartalnych zaliczek na podatek (do 10 marca, do 10 czerwca, do 10 września i do 10 grudnia). Podatek obliczany jest od zysku wskazanego w bilansie wykazywanym przez spółkę. Dodatkowo spółka zobowiązana jest do zapłacenia na rzecz gminy, w obrębie której znajduje się jej siedziba, podatku od prowadzenia działalności gospodarczej (niem. Gewerbesteuer), którego wysokość jest różna w poszczególnych gminach i waha się między 7% a 17%. Zasadą jest, że w gminach miejskich podatek jest wyższy, niż w wiejskich. W tym przypadku również należy złożyć deklarację podatkową do urzędu skarbowego do 31 maja roku kolejnego, a jeśli składa ją doradca podatkowy termin ten zostaje wydłużony do 30 września. Zaliczki kwartalne powinny być uiszczane w terminie do 15 lutego, 15 maja, 15 sierpnia i 15 listopada. Podstawą obliczenia podatku Gewerbesteuer jest dochód wynikający z przedstawionego przez spółkę sprawozdania finansowego, skorygowany o odpowiednie doliczenia i odliczenia oraz straty z lat ubiegłych. Straty, które wynosiły do 1 miliona Euro odliczone powinny zostać w pełnej wysokości, a straty przekraczające tę kwotę tylko w 60%. Od uzyskanej kwoty zysku obliczamy bazową stawkę podatku w zależności od gminy, w której dokonywane jest rozliczenie. Ponadto spółka w Niemczech zobowiązana jest do uiszczania podatku VAT oraz podatku od wypłaconych wynagrodzeń.

Metody rozliczenia podatku od dywidendy

Dywidenda to część zysku, która przeznaczana jest wspólnikom i wyliczana jest na podstawie rocznego wyniku finansowego spółki, który oczywiście musi również pokryć starty roku poprzedniego. O wysokości dywidendy i terminie, w jakim zostanie wypłacona decyduje zgromadzenie wspólników. Wspólnicy spółki Gesellschaft mit beschränkter Haftung mogą zdecydować się na uiszczanie podatku w postaci liniowej, który wynosi 25% dywidendy (do tego należy doliczyć 5% podatku wspólnotowego) lub opodatkowanie na zasadach ogólnych. Jeśli wspólnik decyduje się na opodatkowanie na zasadach ogólnych, to wówczas podstawę do obliczenia należnego podatku stanowi jedynie 60% dywidendy. W tym przypadku podatnik dolicza tę kwotę do swoich pozostałych dochodów, a podatek odprowadza od sumy. Podatek stanowi minimalnie 14%, a maksymalnie aż 45%. Kwota wolna od podatku w tym przypadku wynosi 8 tys. Euro rocznie, a w przypadku wspólnego rozliczenia małżonków jest to kwota 16 tys. Euro. W sytuacji, gdy wspólnikiem spółki GmbH jest osoba, która zamieszkuje lub posiada swoją siedzibę w Polsce, to wówczas zastosowanie mają przepisy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które zawarte są w umowie podpisanej przez Rzeczpospolitą Polskę oraz Republikę Federalną Niemiec. Umowa ta stanowi, iż w przypadku, gdy spółka kapitałowa posiada co najmniej 10% udziałów w kapitale spółki, która wypłaca dywidendę płaci ona 5% podatku od dywidendy w Niemczech i dodatkowo podlega opodatkowaniu w Polsce. Wszystkie inne osoby podlegają opodatkowaniu w wysokości 15% od dywidendy w Niemczech oraz standardowemu opodatkowaniu w Polsce. Niemiej jednak od podatku należnego w Polsce odlicza się w obu przypadkach kwotę, która została już uiszczona w Niemczech.

 

Odciążenia podatkowe w Niemczech związane ze zmianami w 2017 roku

Odciążenia podatkowe w Niemczech związane ze zmianami w 2017 roku

(Fot.: pexels.com)

AUTOR: Milosz Trojan, Rechtsanwalt

Zmiany w prawie podatkowym w roku 2017

W 2017 roku w Niemczech wchodzą w życie zmiany w prawie podatkowym oraz w kwotach wolnych od podatków. Osoby fizyczne, których miejsce zamieszkania znajduje się na terytorium Niemiec lub osoby, które przebywają w Niemczech na stałe (tj. dłużej niż 183 dni w roku podatkowym) podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.  Temu obowiązkowi podlegają także osoby, które nie posiadają w Niemczech stałego miejsca zamieszkania lub pobytu i posiadają nawiązany stosunek pracy z krajową osobą prawną prawa publicznego oraz otrzymują wynagrodzenie z budżetu. Można również złożyć wniosek o podleganie nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Prawo to przysługuje zagranicznym osobom fizycznym, które nie posiadają na terenie Niemiec miejsca zamieszkania lub pobytu, ale 90% uzyskanych przez nie dochodów podlega opodatkowaniu na zasadach ustawy o niemieckim podatku dochodowym. Jednakże mogą to być wyłącznie osoby posiadające miejsce zamieszkania lub pobytu w jednym z krajów członkowskich Unii Europejskiej. Podatnikom, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, przysługują odliczenia.

Kwota wolna od podatku w Niemczech z tytułu posiadania dzieci oraz dodatek rodzinny od 2017 roku

2017 rok przynosi w Niemczech podniesienie kwoty wolnej od podatku na dzieci o 108 Euro. Oznacza to, że aktualnie kwota wolna od tego podatku będzie wynosiła 2 412 Euro. W 2018 roku planowane jest kolejne podniesienie – o dodatkowe 72 Euro. Dodatek przysługujący na dzieci zostanie podniesiony o 10 Euro na jedno dziecko. Ponadto do kwoty wolnej przyznana zostaje kwota wolna z tytuły opieki i wychowania lub konieczności nauki w wysokości 1 320 Euro na jedno dziecko. Sumy te są uwzględniane wyłącznie w sytuacjach, gdy są one korzystniejsze – według opinii Finanzamt – niż kwota Kindergeld. W przypadku zasiłku rodzinnego Kindergeld również zachodzą zmiany. Od 2017 roku rodzice otrzymają o 2 Euro więcej na dziecko. Łącznie suma kwot wolnych od podatku w przeliczeniu na jedno dziecko może wynieść 7 356 Euro.

Kwota wolna od podatku w przypadku osób samotnie wychowujących dzieci

W przypadku kwot wolnych od podatku przysługujących osobom samotnie wychowującym dzieci niemiecki ustawodawca nie przewidział żadnych zmian. W dalszym ciągu będzie ona wynosiła 1 908 Euro. Przy każdym kolejnym dziecku wzrasta o 240 Euro.

Kwoty wolne od podatku w 2017 roku, które można uzyskać po złożeniu wniosku

W Niemczech każdemu pracownikowi przysługują automatyczne kwoty wolne od podatku tj. takie, o które nie musi wnioskować. Dodatkowo można zawnioskować o dodatkowe ulgi. Między innymi są to koszty dojazdu w kwocie 0,3 Euro/km w przypadku samochodów osobowych, 0,2 Euro/km w przypadku motocykli lub, w przypadku dojazdu do pracy transportem publicznym, pełne pokrycie kosztów. Jeżeli pracownik zmuszony jest do pracy z miejsca swojego zamieszkania, ponieważ pracodawca nie jest w stanie zapewnić mu innego pomieszczenia, może wnioskować o przyznanie mu kwoty wolnej od podatku do 1 250 Euro rocznie.  W sytuacji, gdy podatnik zmuszony jest do utrzymywania byłego partnera, może wnioskować maksymalnie o 13 805 Euro oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. W przypadku kosztów opieki nad dzieckiem do 14 roku życia są to dwie trzecie opłaty za przedszkole lub wynagrodzenia opiekunki, jednak nie więcej niż 4 000 Euro.

Zmiany w opodatkowaniu składki na rentę zakładową

Podatnicy, którzy ze swojego wynagrodzenia uiszczają składki na rentę zakładową, zwolnieni są od płacenia podatku od tej części swojej wypłaty. W 2017 roku kwota zwolniona od podatku wyniesie do 3 048 Euro w skali rocznej lub do 254 Euro miesięcznie.

Zmiany w przypadku zimnej progresji

Zimna progresja to metoda obliczania wymiaru podatku, w myśl której procent płaconego podatku rośnie wraz ze wzrostem dochodu podatnika. Oznacza to, że podatnik, którego dochód jest wyższy  będzie odprowadzał większą jego część niż podatnik zarabiający mniej. W 2017 roku zimna progresja ma ulec redukcji. Ma ona zostać osiągnięta poprzez uwzględnienie stopy wzrostu inflacji w taryfach podatkowych. Dzięki temu pracownik, który otrzyma podwyżkę będzie w stanie rzeczywiście ją odczuć. Do tej pory pochłaniały ją podatki oraz inflacja.

 

Podatek dochodowy od osób prawnych w Niemczech

Podatek dochodowy od osób prawnych w Niemczech

(Fot.: pexels.com)

AUTOR: Milosz Trojan, Rechtsanwalt

 

Podatek dochodowy od osób prawnych czyli niemiecki Körperschaftssteuer 

Podatkiem dochodowym od osób prawnych (Körperschaftsteuer) obciążone są spółki posiadające osobowość prawną tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – GmbH, spółki komandytowo-akcyjne, spółki akcyjne -AG oraz inne organizacje takie jak: spółdzielnie, stowarzyszenia bez osobowości prawnej, fundacje, stowarzyszenia ubezpieczeń wzajemnych, których siedziba lub zarząd znajdują się na terytorium Niemiec. Wymienione spółki podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Na spółki kapitałowe, których zarząd i siedziba znajdują się w Polsce, a w Niemczech mają tylko swój zakład również nakładany jest obowiązek podatkowy, ale jest on ograniczony. Stawka podatku dochodowego od osób prawnych jest stała od roku 2008 i wynosi 15 procent – w porównaniu do stawki w Polsce jest ona niewielka. Przy wypłacie zysków udziałowcom uwzględnia się dodatkowe 60 procent dywidendy lub pobiera się podatek od dywidendy w wysokości 25 procent. Podobnie jak w przypadku podatku dochodowego od osób fizycznych, od wymierzonego podatku od osób prawnych odprowadzane są podatki dodatkowe. Jest to między innymi podatek solidarnościowy (jego początki sięgają 1991 roku). Jego wysokość to 5,5% i jest odprowadzany w formie zaliczek razem z zaliczką na podatek dochodowy od osób prawnych. Po doliczeniu podatku solidarnościowego, stawka podatku dochodowego od osób prawnych wzrasta z 15 procent do niespełna 16 procent. Podstawę obliczenia należnego podatku stanowi roczny dochód osoby prawnej. Za ubiegły rok podatkowy należy złożyć deklarację do 31 maja roku następnego.

Podatek od działalności gospodarczej w Niemczech

Podatkowi od działalności gospodarczej w Niemczech (Gewerbesteuer) podlega każda osoba prowadząca działalność gospodarczą. Podatek nie dotyczy jednak osób wykonujących wolne zawody. Podatnikiem jest w tym przypadku przedsiębiorca, na którego rachunek prowadzona jest działalność gospodarcza. Gewerbesteuer w swojej wysokości zależy od gminy,na której terenie działalność gospodarcza jest prowadzona. Podatek ten jest głównym dochodem niemieckich gmin. Podstawą do naliczenia podatku jest zysk z działalności przedsiębiorstwa, który zgodnie z ustawą jest jednoznaczny dochodowi naliczonemu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych bądź też osób prawnych. Przy wyznaczaniu podatku, wynik uzyskany z działalności gospodarczej zaokrąglany jest do 100 Euro, a następnie odejmowana jest od niego kwota wolna od podatku. Kwota wolna od podatku to 24 500 Euro i przysługuje wyłącznie osobom fizycznym i spółkom osobowym. Otrzymaną wartość należy pomnożyć przez stopę podatku ( dla pierwszych  12 tys. Euro – 1 proc., dla kolejnych 2 proc., dla następnych 12 tys. 3 proc. i dla ostatnich 4 proc. Dla pozostałych kwot stopa podatku to 5 proc., a dla spółek kapitałowych jedyny wskaźnik wynosi 5 proc.).W kolejnym kroku obliczoną należność należy pomnożyć przez wskaźnik zależny od gminy, w której przedsiębiorstwo ma siedzibę.

Podwójne opodatkowanie

Umowa o Unikaniu Podwójnego Opodatkowania zawarta między Polską a Niemcami, gwarantuje, że dochody uzyskane przez Polskich pracowników na terytorium Niemiec nie będą opodatkowane w obu tych krajach. Jeżeli osoba, pracująca zarobkowo na terytorium Niemiec, opodatkowała już w tym kraju swój dochód, to nie może być on ponownie opodatkowany w Polsce. Umowa zawarta między Polską a Niemcami ma charakter umowy międzynarodowej, które, co do zasady, mają pierwszeństwo przed przepisami krajowymi. Umowa przyznaje ogólne prawo do opodatkowania dochodów państwu, w którym działalność zarobkowa miała miejsce. Wobec tego państwo, w którym ta osoba ma miejsce zamieszkania, ustępuje prawa opodatkowania. Natomiast jeżeli pracownik jest zatrudniony za granicą wyłącznie tymczasowo, prawo opodatkowania jego dochodów pozostaje po stronie państwa jego rezydencji. Muszą zostać jednak spełnione poniższe warunki:

  • Pracownik nie może przebywać na terenie drugiego państwa dłużej niż 183 dni (pół roku) w danym roku kalendarzowym lub w przeciągu 12 miesięcy.
  • Pracodawca nie może mieć swojej siedziby w zagranicznym państwie zatrudnienia pracownika.
  • Koszty wynagrodzenia pracownika nie mogą być ponoszone przez przedsiębiorstwo, zakład lub instytucję, które są utrzymywane przez pracodawcę w zagranicznym państwie, w którym zatrudniony jest pracownik.
Podatek dochodowy od osób fizycznych w Niemczech

Podatek dochodowy od osób fizycznych w Niemczech

(Fot.: pexels.com)

Autor: Miłosz Trojan, Rechtsanwalt (adwokat niemiecki) | Kancelaria TROJAN Rechtsanwaltsgesellschaft mbH

 

 

Podatek dochodowy (tzw. Einkommenssteuer)

Prawo podatkowe w Niemczech wyznaczają ustawy krajowe, ustawy poszczególnych landów oraz statuty komunalne, które są wydawane przez gminy. Najważniejszą ustawą podatkową jest jednak Ordynacja podatkowa, która określa zasady postępowania podatkowego (wyznacza podstawy opodatkowania, określa jakie podatki mają być w Niemczech egzekwowane. Jest też źródłem przepisów karno-skarbowych, do których należy sięgnąć w przypadku sporów.). Ponadto przepisy prawa podatkowego w Niemczech znajdziemy między innymi w Ustawie o podatku dochodowym. W tej ustawie znajdziemy definicję pojęcia obowiązku podatkowego, który jest podzielony na ograniczony i nieograniczony. Osoba zatrudniona do 183 dni w roku (tj. 6 miesięcy) objęta jest ograniczonym obowiązkiem podatkowym. Zatrudnienie powyżej 6 miesięcy klasyfikuje pracownika do obowiązku podatkowego nieograniczonego. Podatek dochodowy (Einkommenssteuer) jest głównym podatkiem, który jest obowiązkowy dla każdego, kto wykonuje pracę na terenie Niemiec oraz dla osób, które świadczą pracę poza granicami kraju, ale wskazują go, jako kraj stałego zamieszkania lub pobytu.

Niemiecka ustawa o podatku dochodowym zobowiązuje pracowników, do odprowadzania w ramach podatku dochodowego:

-Lohnsteuer (podatek od wynagrodzeń) – jest to podatek potrącany przez pracodawcę co miesiąc z wypłaty pracownika. Pracodawca zobowiązany jest go uiścić do urzędu skarbowego. Kwota tego podatku jest ściśle zależna od wysokości otrzymywanego wynagrodzenia.

-Solidaritätszuschlag (podatek solidarnościowy) – podatek ten płacony jest wyłącznie przez pracowników Landów zachodnich. Jego podstawą jest dążenie do zmniejszenia różnic w infrastrukturze pomiędzy zachodnią i wschodnią częścią Niemiec. Jego wysokość to 5,5% wysokości podatku dochodowego.

-Kirchensteuer (podatek kościelny) – jest to podatek, który nie obowiązuje powszechnie. Dochody z niego przeznaczone są na Kościół, a płacą go wyłącznie osoby, które deklarują w Niemczech przynależność religijną. Wysokość podatku jest różna w zależności od Landu, w którym się go opłaca – od 8% do 9%.

 

Stawki podatku dochodowego w Niemczech

Dochody uzyskane na terytorium Niemiec podlegają opodatkowaniu w stawkach zależnych od ich wysokości. W 2017 roku kwotą wolną od podatku jest 8 820 euro oznacza to ni mniej ni więcej, że od dochodów uzyskanych poniżej tej kwoty, pracownik nie zapłaci podatku dochodowego ( w przypadku wspólnego rozliczania się małżeństw kwotę należy pomnożyć razy dwa). Powyżej tej kwoty pracownik zostaje obciążony 15% podatkiem. Najwyższy podatek, jakiego możemy się spodziewać wykonując pracę na terytorium Niemiec to 45%. Obowiązuje on przy dochodach przekraczających kwotę 250 731 euro rocznie.

 

Klasy podatkowe

O przynależności do konkretnej klasy podatkowej decyduje głównie wysokość wynagrodzenia netto, ale istotny wpływ ma również sytuacja rodzinna podatnika, tj. posiadanie potomstwa, pozostawania w związku małżeńskim lub jego ustanie.

Pierwsza klasa podatkowa obejmuje osoby rozwiedzione, niezamężne, osoby pozostające w separacji, takie, których małżonek przebywa poza granicami Unii Europejskiej oraz osoby owdowiałe, jeżeli od śmierci małżonka minęły dwa lata. Miesięczne wynagrodze wolne od podatku dla osób zakwalifikowanych do tej klasy wynosi 945 euro.

Druga klasa podatkowa obejmuje osoby, które samotnie wychowują jedno lub więcej dzieci i jednocześnie pobierają zasiłek rodzinny lub korzystają z kwoty wolnej od podatku ze względu na posiadanie dzieci. Od podatku wolne jest wynagrodzenie nie przekraczające 1077 euro.

Do trzeciej klasy podatkowej zaliczamy osoby zamężne, których współmałżonek nie otrzymuje wynagrodzenia za pracę lub nie należy do piątej klasy podatkowej, osoby zamężne, których małżonek przebywa w jednym z państw UE oraz osoby owdowiałe, jeżeli od śmierci małżonka minął rok. Wolne od podatku jest wynagrodzenie do kwoty 1788 euro.

Do czwartej klasy podatkowej zaliczane są osoby zamężne, pod warunkiem wspólnego zamieszkiwania i zakwalifikowania jednego z małżonków do klasy czwartej. Wynagrodzeniem wolnym od podatku jest tutaj 934 euro.

Do piątej klasy podatkowej zaliczane są osoby zamężne, jeżeli jeden z małżonków zaliczany jest do klasy trzeciej(miesięczne wynagrodzenie wolne od podatku to 105 euro).

 

Ehegatten- Splitting czyli  wspólne opodatkowanie małżonków

Małżeństwo i rodzina podlegają specjalnej ochronie porządku publicznego – tak jest uregulowane w ustawie zasadniczej. Aby zapewnić im tę niezbywalną ochronę, Urząd Skarbowy traktuje małżonków inaczej niż osoby samotne i pary, które mieszkają razem bez aktu małżeństwa.

Małżeństwo jest uważane za ,,gospodarczą jedność‘‘. Dlatego małżeństwa są zazwyczaj opodatkowane zgodnie z zasadą wspólnego opodatkowania małżonków (tzw. Ehegatten-Splitting). Pary małżeńskie mają wybór, czy składać osobno, czy łącznie, deklaracje podatkowe. Jeśli zdecydują się na wspólne rozliczenie podatku, ich obciążenie podatkiem dochodowym zostanie obliczone zgodnie ze stopą podziału, która jest zależna od ich dochodów.

Jeżeli jeden z małżonków zarabia więcej niż drugi, ta część dochodu zostaje przeniesiona na drugiego małżonka, tj. ,,podzielona‘‘, tak że ogólna stawka podatkowa jest niższa. Ta procedura zmniejsza progresję taryfy, ponieważ wpływa tylko na połowę dochodu dzielonego przez małżonków. Oszczędności podatkowe wynikające z taryfy dzielącej będą zatem większe, im bardziej dochody małżonków są od siebie różne. Jeżeli obydwoje małżonkowie otrzymają w przybliżeniu równy dochód, będą oni musieli zapłacić taką samą wysokość podatku.

Spółka cywilna – regulacje prawa niemieckiego

Spółka cywilna – regulacje prawa niemieckiego

Spółka cywilna według prawa niemieckiego

Regulacje niemieckiego prawa spółek handlowych są istotnie zbliżone do tych, które uwzględnia polskie prawo handlowe. Prawo niemieckie również różnicuje dostępne formy prowadzenia działalności gospodarczej na osobowe oraz kapitałowe, jednak w odmienny sposób niż prawo polskie dokonywana jest w jego przypadku klasyfikacja. Zgodnie z niemieckim prawem wyróżnia się spółkę komandytową, jawną, partnerską, cywilną, a także spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki komandytowo akcyjne, spółki akcyjne. Wypada wspomnieć, że spółki osobowe nie są wyposażone w osobowość prawną. Co ważne, że zgodnie z niemieckim prawem istnieje możliwość prowadzenia działalności tylko w takiej formie, o której stanowią przepisy prawa. Regulacje z zakresu niemieckiego prawa spółek handlowych znaleźć można w kilku aktach prawnych. Problematyka spółki jawnej czy komandytowej została uregulowana w Handelsgesetzbuch (niemieckim Kodeksie Handlowym). W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki akcyjnej, partnerskiej i komandytowo-akcyjnej obowiązują odrębne, osobne akty prawne. Wreszcie, o kwestiach dotyczących spółki cywilnej stanowi niemiecki Kodeks cywilny, czyli BGB. Spółka cywilna odgrywa znaczącą rolę w niemieckim systemie prawa.

Zawarcie umowy spółki cywilnej

Zgodnie z § 705 BGB, zawierając umowę spółki cywilnej wspólnicy, co najmniej dwie osoby fizyczne lub prawne, zobowiązują się do osiągnięcia wspólnego celu w sposób przewidziany w umowie, w szczególności przez wniesienie ustalonych przez umowę wkładów. Spółka cywilna może być zawiązana również w celach innych niż te związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i działalności handlowej. Dla ważności zawarcia umowy spółki nie ma konieczności dochowania konkretnej formy. W konsekwencji umowę tę zawrzeć można skutecznie w formie ustnej, a nawet w sposób dorozumiany. Spółka cywilna to doskonała forma prowadzenia działalności dla początkujących przedsiębiorców. Nie ma bowiem wymogu dotyczącego minimalnego kapitału.

Reprezentacja i podejmowanie decyzji w niemieckiej spółce cywilnej

Wspólnicy spółki cywilnej reprezentują ją na zewnątrz łącznie, chyba, że zapisy ustawowe stanowią inaczej. Wszelkie decyzje wspólnicy podejmują razem, ale mogą się umówić, tak, że sfera decyzyjna będzie realizowana w inny sposób (co do zasady każdy wspólnik jest uprawniony do dokonywania czynności w imieniu spółki). Mogą przykładowo ustalić, że decyzje będą podejmowane większością głosów lub decyzje podejmować będzie jeden wybrany lub kilku wskazanych wspólników. Na dodatek, każdy wspólnik ponosi osobistą odpowiedzialność za zobowiązania spółki. Trzeba podkreślić, że jeżeli któryś wspólnik zostanie wyposażony w prawo do podejmowania w imieniu spółki cywilnej określonych decyzji czy działań, to przyjmuje się, że jest on również uprawniony do tego, by reprezentować spółkę na zewnątrz, w stosunku do osób trzecich, jeżeli zaistnieją w tej kwestii wątpliwości.

Wspólnicy niemieckiej spółki cywilnej co do zasady mają taki sam udział w zyskach i stratach, bez względu na to, jaki wkład własny wniósł każdy ze wspólników. Oczywiście wspólnicy spółki cywilnej mogą umówić się inaczej co do podziału zysków i strat.

Kwestia podmiotowości prawnej spółki cywilnej w prawie niemieckim

Problematyka podmiotowości spółki cywilnej nie jest jednoznaczna. Odpowiedź na pytanie czy spółkę cywilną można traktować jako odrębny, samodzielny podmiot, nie należy do najłatwiejszych. Aktualnie stosuje się zasadę, że spółka cywilna może być w określonym zakresie traktowana jako podmiot prawny gdy występuje na zewnątrz – zgodnie z tym, co orzekł Trybunał Związkowy (wyrok z dnia 29.01.2001 roku). Przyjmuje się także, że spółka cywilna jest wyposażona w zdolność sądową i jeśli redagowany jest przeciwko niej pozew, możemy w nim wskazać jej nazwę. Jeśli jednak nazwy spółki cywilnej nie ma, pozew powinien uwzględniać oznaczenie każdego ze wspólników. Wspominając o nazwie spółki cywilnej należy wskazać, że nazwa może zostać ustalona, jednak mimo to spółka nie jest uprawniona do występowania jako firma.

 

 

Umowa spedycji

Umowa spedycji

(Fot.: pexels.com)

AUTOR: Milosz Trojan, Rechtsanwalt

Umowa spedycji- co to takiego?

Umowa spedycji jest transakcją handlową, na mocy której spedytor zleca przesłanie określonego towaru za odpowiednim wynagrodzeniem. Umowa ta wiąże się ściśle z prawem transportowym. Jest ona uregulowana w przepisach niemieckiej ustawy Handelsgesetzbuch (HGB) czyli w kodeksie handlowym, który normuje między innymi sprawy takie jak: określenie zadań odpowiedzialność, jak i płatność. Wyekspediowanie obejmuję organizację transportu, ale może zawierać również inne usługi. Przepisy kodeksu spółek handlowych dotyczą tylko okoliczności, kiedy wykonywanie tego rodzaju usług mieści się w zakresie yarejestrowanej przez spedytora działalności gospodarczej.

Obowiązki spedytora

Ustawa określa trzy fazy obowiązków spedytora. Są to:

  • Faza planowania: określenie środków oraz dróg transportu
  • Faza realizacji: wybór wykonawców, zawarcie umów, udzielanie informacji i wskazówek
  • Faza zabezpieczenia, w której określić można sposób regulowania i sposób naprawienia szkody

Spedytor świadczy usługi w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej. W tym kontekście spedytor nie jest przewoźnikiem ani też nie wykonuje swojej usługi w ramach umowy o pracę. Według §453 I HGB usługi spedycji mogą być świadczone na podstawie uprzednio zawartej umowy jedynie przez jednostki organizacyjne prowadzące zarejestrowaną działalność gospodarczą, które wykonują je na własne rachunki i na własne ryzyko. W tym rozumieniu poprzez umowę spedycji spedytor zobowiązuje się zarządzać przesyłką towarów a nadawca do zapłaty wcześniej ustalonego wynagrodzenia. Spedytor odpowiada za zorganizowanie transportu w odróżnieniu od przewoźnika na którym ciąży odpowiedzialność za przewiezienie towaru.

Do obowiązków spedytora należy także wykonanie bądź zabezpieczenie wykonania pozostałych lub wcześniej uzgodnionych czynności wynikających z zawartej umowy spedycji takich jak ubezpieczenie towaru i właściwe jego opakowanie. Spedytor ubezpiecza towar w wybranym przez siebie towarzystwie ubezpieczeniowym, jeżeli otrzyma zlecenie od zleceniodawcy przez przekazanie towaru. Spedytor decyduje według własnego uznania o rodzaju i zakresie ubezpieczenia oraz zawiera umowę ubezpieczeniową na standardowo obowiązujących na rynku warunków chyba, że zleceniodawca wyda spedytorowi inne polecenie podając na piśmie numer zabezpieczenia oraz ryzyka od których chce ubezpieczyć towar.

W świetle wcześniejszych i jeszcze nadal obowiązujących przepisów HGB w szczególnych przypadkach usługobiorca ma możliwość wykonywania usługi spedycji polegającej na:

  • Samodzielnym wykonywaniu umowy przewozu w tym wypadku zleceniobiorca jest jednocześnie przewoźnikiem którego określa się mianem samodzielnego przedstawiciela mówi o tym art. 458 HGB
  • Wykonaniu usługi transportowej przez podwykonawcę w jego imieniu jego własnymi środkami transportowymi i to niezależnie od tego czy usługodawca wniósł stosowaną opłatą art. 459 HGB usługa ta określona została jako stała umowa spedycji o niezmiennej stawce
  • Wspólne wysłanie przesyłek przez więcej niż jednego nadawcę na podstawie jednego rachunku wystawionego dla ładunku składającego się z kilku przesyłek nadanych do przewozu na podstawie jednej umowy przewozu. Tego rodzaju umowy noszą nazwę umów spedycji multiładunkowej. art. 460 HGB

Ogólne Niemieckie Warunki Spedycyjne (ADSp)

Mówiąc o charakterze umowy spedycyjnej w prawie niemieckim trzeba wskazać na praktyczną rolę Ogólnych Niemieckich Warunków Spedycyjnych (ADSp).  Ogólne Niemieckie Warunki Spedycyjne obowiązują w przypadku umów transportowych dotyczących wszelkiego rodzaju czynności bez względu na to czy dotyczą one spedycji, przewozu, składowania, czy innych czynności wchodzących w skład spedycji. Z prawnego punktu widzenia na reguły ADSp składają się ogólne warunki zawierania umów spedycyjnych przy czym ich treść i zakres obowiązywania w  obrocie gospodarczym jest powszechnienie znana. Każdy uprawniony ma prawo je stosować ale w następujących przypadkach:

  • W treści umowy spedycji znajdzie się zapis zezwalający na stosowanie reguł ADSp
  • Umowa spedycji będzie obejmowała podmioty uprawnione do stosowania reguł ADSp
  • Zakres przedmiotowy wykonywanych usług spedycyjnych będzie uprawniał do stosowania reguł ADSp

Milosz Trojan
Kancelaria TROJAN Rechtsanwaltsgesellschaft mbH

Kabotaż w Niemczech

Kabotaż w Niemczech

Fot.: pexels.com

AUTOR: Milosz Trojan, Rechtsanwalt

Co to jest kabotaż?

Przewóz kabotażowy w transporcie drogowym można podzielić na dwie kategorie: mały i duży przewóz. Pod pojęciem małego kabotażu rozumie się przewóz produktów na terenie jednego państwa. Kabotaż duży odnosi się to przewozu towarów pomiędzy kilkoma państwami. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21.10.2009 r. określa zasady wykonywania przewozów kabotażowych. Wykonując przewozy kabotażowe po Niemczech polscy przewoźnicy muszą dostosować się do wymogów określonych w rozporządzeniu.

Jakie warunki dokładnie określa rozporządzenie europejskie? 

Wprowadziło ono kilka kluczowych regulacji, jedną z nich jest wymóg określony w art. 8 ust. 1 dotyczący posiadania licencji wspólnotowej. Wymóg posiadania licencji wspólnotowej dotyczy przewoźników wykonujących przewozy pojazdami o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) przekraczającej 3,5 tony.

Rozporządzenie określa szczegółowe warunki wykonywania przewozów kabotażowych które dotyczą już wszystkich przewoźników. Art. 8 ust. 2 dopuszcza wykonanie:

  • 3 przewozów w ciągu 7 dni liczonych od daty rozładunku towaru wywiezionego do kraju na liście CMR do ostatniego rozładunku towaru przewożonego w ramach przewozu kabotażowego
  • 1 przewozu w ciągu 3 dni liczonych od daty wjazdu do kraju bez ładunku do rozładunku towaru przewożonego w ramach przewozu kabotażowego

Rozporządzenie (WE) nr 1072./2009 z dnia 21.10.2009 r. wprowadziło ważną regulację. Art. 9 ust. 1 mówi że „o ile przepisy wspólnotowe nie stanowią inaczej wykonywanie przewozów kabotażowych podlega przepisom ustawowym, wykonawczym i administracyjnym przyjmującego państwa członkowskiego w następujących kwestiach:

  • Zasad dotyczących umowy przejazdu
  • Masy i wymiarów pojazdów drogowych
  • Wymogów związanych z przewozem określonych kategorii rzeczy w szczególności rzeczy niebezpiecznych szybko psujących się artykułów żywnościowych oraz żywych zwierząt
  • Czasu prowadzenia pojazdu i okresów odpoczynku kierowcy
  • Podatku od wartości dodatniej (VAT) od usług transportowych

Kiedy ma zastosowanie prawo niemieckie?

Wykonując przewozy kabotażowe na terenie Niemiec należy  wiedzieć, że przewozy po tym kraju, w zakresie nie objętym rozporządzeniową regulacją podlegają prawu niemieckiemu. Aby bezpiecznie wykonywać przewozy po Niemczech należy zatem wiedzieć jakie są w tym zakresie wymogi prawa niemieckiego. Od tego bowiem zależą prawa i obowiązki przewoźnika, jego odpowiedzialność oraz to, w jakim zakresie powinien tę odpowiedzialność ubezpieczyć. Podstawowymi regulacjami prawnymi w tym zakresie w Niemczech są: kodeks handlowy (Handelsgesetzbuch – HGB) oraz ustawa o towarowym transporcie drogowym (Güterkraftverkehrsgesetz – GüKG).

Niezbędne dokumenty kierowcy 

Dokumenty niezbędne które kierowca zawsze musi mieć przy sobie aby udokumentować że nastąpił przewóz międzynarodowy oraz że spełnione są warunki dla kabotażu są to:

  • List CMR z pierwszego przewozu jakim był przewóz międzynarodowy na teren drugiego kraju UE
  • List przewozowy dla każdego transportu kabotażowego z którego wynikają dane i podpis nadawcy, przewoźnika, odbiorcy, adres dostawy, opis ładunku, waga bądź też inne określenia ilości. List musi zawierać również numery rejestracyjne pojazdu,

Dokumenty mogą mieć formę elektroniczną ale informacje muszą być dostępne na miejscu w razie kontroli przez organy kontrolujące ruch drogowy bądź transport drogowy.

Suma gwarancyjna

Ustawa Güterkraftverkehrsgesetz § 7a określa jakie wymogi musi spełnić przewoźnik wykonujący przewóz kabotażowy w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Zgodnie z przepisami suma gwarancyjna nie może być niższa niż  600.000 Euro na jedno i 12000.000 Euro na wszystkie zdarzenia w okresie ubezpieczenia.

Kary za wykroczenia 

Przepisy unijne nie rozstrzygają kwestii kar za wykroczenia. Przepisy dot. wykroczeń i kar są przedmiotem przepisów krajowych. Dla przykładu w Niemczech kary nakładane są zarówno na przewoźnika (przedsiębiorcę) jak i na kierowcę osobiście. Grzywny nakładane są zarówno za nieprzestrzeganie ograniczeń w transporcie kabotażowym jak i za brakujące dokumenty, o których mowa powyżej. Kwoty sięgają do 2.000 EUR za każde przewinienie dla przedsiębiorcy i do 100 EUR dla kierowcy.

Milosz Trojan
Kancelaria TROJAN Rechtsanwaltsgesellschaft mbH